«Κατ αρχάς ειρήσθω εν παρόδω ότι εξ απαλών ονύχων είχα την τάση να θαυμάζω τα καινά δαιμόνια εξ ού και η ροπή μου στην Φιλοσοφία. Μακάρια τη λήξει ήτο οι σπουδές μου.» Η Ποίηση μπορεί να συμπαρασύρει την ύπαρξη μου σε κόσμους ονειρικούς και η Φιλοσοφία να με σταθμεύσει σε μονοπάτια άγνωστα αλλά καλά πεπατημένα από τους προγόνους μου. Ελπίζω ακόμα, φοβάμαι ακόμα. Δεν είμαι Ελεύθερη.