erotiCulture ερωτικός πολιτισμός
ΛΕΞΕΙΣ: ΣΤΕΛΛΑ ΒΑΡΔΗ
ΠΑΙΖΕΙ: Στέκω Γυναίκα
Sara ATH, Ηρω-ίνη
Θα ήθελα να μπορούσα να γράψω ακέραια αυτό το κείμενο. Με Καντιανή ηθική, με υπαρξισμό και λόγια της Σιμόν ντε Μποβουάρ. Να αναφερθώ στις σχέσεις εξουσίας που μελέτησε ο Φουκώ ή στην Νούσμπαουμ που είχε επεξεργαστεί τη θεωρία της αντικειμενοποίησης ή την πόλεμος που έπεσε και η ίδια θύμα βιασμού. Για τις γυναίκες που έδωσαν αγώνα, όπως η Holmes και άφησαν κείμενα τον 19ου και 20ου αιώνα.
Διαβάζοντας την είδηση, για τον φρικτό βιασμό της κοπέλας, -που δεν διάβασα ολόκληρο, γιατί μου ήρθε να κάνω εμετό- άρχισε να πονά η πλάτη μου, το στομάχι μου και η καρδιά μου να χτυπά δυνατά. Έψαξα στο ίντερνετ να βρω το πρόσωπο του και η αλήθεια είναι πως έχει κάτι «γοητευτικό» στα μάτια του. Αυτό το γνώριμο, κακοποιητικό βλέμμα. Την οικεία αν-οικειότητα. Την έχουμε συναντήσει όλες σε κάποια μάτια. Σε κάποια χέρια που υψώθηκαν μπροστά στο στόμα μας. Στις παλάμες, στις παλάμες μας, που μας κρατούσαν με βία. Έστω και αμυδρά, όλες το έχουμε ζήσει.
Μεγαλώσαμε –ευτυχώς- με Άνδρες φίλους και Αγόρια αδελφούς που ήταν μαζί μας και δίπλα μας. Μάθαμε να συζητάμε παρέα, να ανταλλάζουμε απόψεις αγόρια, κορίτσια μαζί. Ο μικρόκοσμος μας φτιάχτηκε και παραμένει ασφαλής. Μάθαμε να απαντάμε με κάθε τρόπο και κάθε μέσω στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στην κοινωνική σαπίλα. Με στίχους, ποιήματα, συναθροίσεις. Ακόμα και με Βία.
Γιατί η Βία, αυτό γεννά, Βία. Κάποτε ο Δίας τους είχε εκτελεστικά όργανα, μαζί με τον αδελφό της το Κράτος έδεσαν τον Προμηθέα στον Καύκασο.
Κάποτε μας έκαψαν, μας βίαζαν ως τεχνική πολέμου. Μας πούλησαν για Πόρνες . Μέσα σε σπίτια, είδαν παιδιά την μάνα τους να κλαίει γιατί ο πατέρας την έδερνε. Κάποιοι έκαναν τα ίδια και κάποιοι δεν σήκωσαν ποτέ το χέρι τους, μονάχα την φωνή τους.
Τα παιδιά από την παιδική χαρά πιο δίπλα, παίζουν χαρούμενα.
Για αυτά, για κάθε γυναίκα σε ανατολή και δύση, θέλω να ουρλιάξω ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ.
Γιατί βλέπω μια γενιά κατακερματισμένη στην δυστοπία.
Μια γενιά που παλεύει να συμφιλιωθεί με την βαβούρα των Αρουραίων, που εμφανίζονται με μορφή ανθρώπου σε διαδηλώσεις και πορείες και βγάζουν φωτογραφίες και λένε πως είναι μαζί μας.
Ακραία Βρώμικοι, όπως και οι ζωές τους.
Και ενώ ψάχνουμε χρώμα, γνώση, συζήτηση, ένα καλό ψηστήρι χωρίς ψεύδη…
Ένα πρωί, αντικρίζεις ένα ακόμη περιστατικό έμφυλης βίας αλλά πλέον δεν φοβάσαι.
Γιατί όπως έμαθαν αυτοί να μυρίζουν τον φόβο σου, έμαθες και εσύ να μυρίζεις τον δικό τους.
Σηκώνεσαι και δίνεις το χέρι σου, με ισόποση δύναμη στην χειραψία.
Τους κοιτάς μέσα στα μάτια. Με βλέμμα ακέραιο.
Σε κοιτάνε στραβά, τους κοιτάς στραβά.
Σου την λένε, τους την λες.
Στέκεσαι γυναίκα.
Οι μελέτες στον ανθρώπινο εγκέφαλο δείχνουν πως οι διαφορές μεταξύ θηλυκού και αρσενικού εγκεφάλου αφορούν μονάχα την ανάπτυξη του Λόγου και αυτό εξαιτίας της Πλαγίωσης.
Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι οι Αμαζόνες δεν ήταν μυθολογικά πλάσματα, αλλά υπαρκτές πολεμίστριες.
Τα λέει και ο Ένγκελς στο «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του Κράτους.»
Εσύ, φρόντισε να μην στείλεις για άλλη μια φορά τον Προμηθέα στον Τάρταρο.
Εμείς θα σταθούμε εμπόδιο, ασπίδα.
Με γνώση.
Μάχη. Δύναμη.
Και άλλες λέξεις που είναι γένους Θηλυκού.
Θρυλικές, όπως πάντα… Να σκουπίζουμε τις ακαθαρσίες σας, στον πλανήτη μας.
ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ
